Differentiëren van epidermale en dermale gepigmenteerde laesies

 

Invoering

Gepigmenteerde laesies behoren tot de meest voorkomende esthetische problemen in de dermatologie en medische esthetiek. Begrijpen of pigmentatie optreedt in de epidermis of dermis is van cruciaal belang voor een nauwkeurige diagnose en de selectie van geschikte behandelmethoden. Bij NewAngie streven we ernaar duidelijke medische inzichten en geavanceerde lasertechnologieën te bieden die artsen ondersteunen bij het leveren van veilige en effectieve resultaten.

 

Hoe epidermale en dermale laesies te onderscheiden

1. Observeer kleur en randen

• Epidermale laesies: lichter van kleur, meestal bruin of geel-bruin, met duidelijke randen, zoals sproeten, zonnevlekken en ouderdomsvlekken.
• Huidlaesies: donkerder van kleur, grijs{0}}blauw, blauwachtig-grijs of bruin-blauw, met vage randen, zoals Ota's naevus en naevus van Hori.

2. Controleer distributie

• Epidermale laesies: komt vaak voor op aan de zon-blootgestelde delen van het gezicht. Sproeten worden bijvoorbeeld vaak aangetroffen op de neusbrug en wangen, terwijl ouderdomsvlekken op het gezicht en de achterkant van de handen kunnen verschijnen.
• Huidlaesies: komt meestal voor op de jukbeenderen en rond de ogen. Ota's naevus volgt vaak de verdeling van de nervus trigeminus, terwijl naevus van Hori gewoonlijk op het jukbeengebied verschijnt.

3. Begrijp de oorzaken

• Epidermale laesies: vaak veroorzaakt door blootstelling aan de zon, genetica en huidveroudering. Zonnevlekken ontstaan ​​bijvoorbeeld na blootstelling aan de zon, terwijl sproeten verband houden met erfelijkheid.
• Huidlaesies: geassocieerd met genetica, endocriene factoren, vasculaire problemen of chronische ontsteking van onderhuids weefsel. Ota's naevus kan verband houden met erfelijkheid.

 

Epidermale laesies

(Sproeten)

Een pigmentstoornis die wordt gekenmerkt door gele-bruine vlekken die verschijnen op- aan de zon blootgestelde plekken.
Veroorzaakt door een toename van het aantal melanocyten in de epidermis.

Klinische kenmerken:

1. Komt meestal voor tussen de leeftijd van 5 en 10 jaar, verergert tijdens de puberteit en neemt in aantal toe met de leeftijd.
2. Gerelateerd aan seizoensgebonden blootstelling aan de zon: verergert na de zon, ernstiger in de zomer, lichter in de winter.
3. Verhoogt of verlaagt het huidoppervlak niet, geen symptomen, geen zelfgenezing-.
4. Aanbevolen behandeling: golflengte 532 nm, energie 150–300 mj, spotgrootte 3–4, frequentie 1, enkele doorgang. Klinisch eindpunt: vorst-achtige reactie, roodheid en zwelling na 10 minuten.
5. Patiënten met een donkerdere huid moeten 532 nm-laser vermijden; In plaats daarvan kan 755 nm worden gebruikt om hyperpigmentatie te voorkomen.

 

(Ouderdomsvlekken/Seborrheische keratose)

Een goedaardige pigmentaandoening die vooral bij ouderen voorkomt, ook wel seborrheische keratose genoemd.
Veroorzaakt door papillomateuze proliferatie van cellen in de basale laag, met aanzienlijke proliferatie van melanocyten.

Klinische kenmerken:

1. Vaak voorkomend bij mensen ouder dan 50 jaar, vooral op het hoofd, het gezicht, de romp en de bovenste ledematen.
2. Neemt geleidelijk toe met de leeftijd, de kleur wordt donkerder tot bruin of zwart, duidelijke randen, het oppervlak kan iets verhoogd zijn.
3. Geen symptomen, geen zelfgenezing-, gerelateerd aan blootstelling aan de zon, metabolisme en immuniteit.
4. Aanbevolen behandeling: golflengte 532 nm, energie 150–300 mj, spotgrootte 3–4, frequentie 1, enkele doorgang. Klinisch eindpunt: vorst-achtige reactie, roodheid en zwelling na 10 minuten.
5. Voor verhoogde, donkere en grotere laesies wordt een fractionele CO2-laser aanbevolen.

 

(Café-au-lait Spots)

Een pigmentstoornis die wordt gekenmerkt door regelmatige, café-gekleurde vlekken.
Veroorzaakt door een toename van zowel het totale aantal melanine als het aantal melanocyten in de epidermis.

Klinische kenmerken:

1. Kan verschijnen in de vroege kinderjaren of aanwezig zijn bij de geboorte, en kan in aantal toenemen met de leeftijd; beschouwd als een soort moedervlek.
2. Kan overal op het lichaam voorkomen, de kleur is café-bruin.
3. Plat met het huidoppervlak, geen symptomen, niet gerelateerd aan seizoenen of blootstelling aan de zon.

Aanbevolen behandeling:

532 nm golflengte, energie 150–300 mj, spotgrootte 3–5, frequentie 2–3 (burstmodus, enkele doorgang). Klinisch eindpunt: vorst-achtige reactie, roodheid en zwelling na 10 minuten. 3–5 sessies kunnen resultaten opleveren, maar zijn niet geschikt voor patiënten met een donkere- huidskleur.

Als alternatief: golflengte 1064 nm, energie 300–500 mj, vlekgrootte 6–8, frequentie 6–8 (uniforme scanmodus, geen korstvorming, geen huidbeschadiging, milde pijn, maar vereist meerdere sessies). Klinische studies suggereren dat er mogelijk 20 tot 40 behandelingen nodig zijn; geschikt voor patiënten met een donkere-huid.

 

Huidlaesies

(Melasma)

Een chronische, moeilijk-te-behandelbare pigmentstoornis die vaak voorkomt bij vrouwen in de vruchtbare leeftijd. Gekenmerkt door symmetrische bruine vlekken of vlekken op de wangen of het voorhoofd, bekend als de 'koning van de pigmentatie'.

Melanine wordt gesynthetiseerd en uitgescheiden door melanocyten in de epidermis. Alleen wanneer het basismembraan tussen de dermis en de epidermis beschadigd is, kan melanine in de dermis terechtkomen. Melasma kan dus worden geclassificeerd als epidermaal of gemengd type, afhankelijk van de afzettingsplaats.

Klinische kenmerken:

1. Gerelateerd aan endocriene factoren, hormonen, slaap, stemming en genetica. Gemakkelijk te activeren, beschouwd als een "actieve" pigmentatie.
2. Aanbevolen behandeling: 1064 nm golflengte, uniforme scanmodus, energie 300–500, spotgrootte 6–8, frequentie 6–8, 2–3 passages. Klinisch eindpunt: lichte roodheid.

De behandeling kan de pigmentatie geleidelijk verlichten, maar kan deze niet volledig verwijderen. Combinatietherapie wordt geadviseerd, zoals mesotherapie met verhelderende oplossingen, verbeterde slaap, herstel van de barrière, oraal tranexaminezuur, plaatselijke hydrochinoncrème en strikte bescherming tegen de zon.

⚠️ Let op: Laser-/lichtbehandelingen worden niet aanbevolen tijdens de gevoelige periode.
(Gevoelige periode=waarin de huidbarrière beschadigd is, er roodheid aanwezig is, de pigmentatie donkerder is of er sprake is van een ontsteking. In dergelijke gevallen moet vóór de laserbehandeling reparatie en stabilisatie plaatsvinden.)

 

(Naevus van Hori – jukbeengebied)

Gekenmerkt door symmetrische grijze-zwarte, donkerbruine of grijze-bruine vlekken op het jukbeengebied.

Wordt veroorzaakt tijdens de embryonale ontwikkeling wanneer melanocyten uit de neurale lijst er niet in slagen door de epidermale-dermale overgang te migreren en in de dermis te blijven.

Klinische kenmerken:

1. Komt vooral voor bij vrouwen, met een verhouding tussen vrouwen- en- mannen van 13–18:1. De ziekte begint doorgaans tussen de 16 en 40 jaar, soms met familiegeschiedenis.
2. Symmetrische verdeling op de jukbeenderen, gemiddeld 10-20 laesies, grijs-zwart of donkerbruin van kleur.
3. Laesies zijn ovaal, 1-5 mm in diameter, met duidelijke randen, vlak met het huidoppervlak, geen symptomen, niet gerelateerd aan seizoenen of blootstelling aan de zon.
4. Aanbevolen behandeling: golflengte 1064 nm, spotgrootte 4–6, energie 400–800 mj, frequentie 1–3, 1–2 passages. Klinisch eindpunt: erytheem of puntbloeding.

 

Conclusie

Het onderscheid tussen epidermale en dermale gepigmenteerde laesies is essentieel voor het begeleiden van veilige en effectieve behandelkeuzes. Door nauwkeurige klinische observatie te combineren met geavanceerde lasertechnologieën kunnen artsen therapieën beter afstemmen op de behoeften van de patiënt.

BijNieuwAngieblijven we klinieken, ziekenhuizen en esthetische centra over de hele wereld ondersteunen met professionele apparatuur, innovatieve laserplatforms en voortdurende klinische expertise. Voor meer informatie over onze pigmentatiebehandelingsoplossingen of voor het aanvragen van een adviesgesprek kunt u contact opnemen met ons team.